Doorgaan naar hoofdcontent

mijn verdriet gedichten deel 2...

Verdriet is een geven en nemen.
Verdriet is soms zo ontzettend groot.
Hoe moet iemand leven,
als hij het verdriet nooit vond?

Verdriet wil je verliezen
En is zo zwaar als lood!
Hoe moet je lood verwerken...
Hetzelfde als de dood??

Wie geen verdriet kent,
weet niet wat leven is.
Heeft een een sluimerend beeld.
Denkt aan een sprookje in de lente.
Met mooie rose bloesem.

Maar mijn beeld van de lente,
is zo rose niet.
Mijn eens zo mooie dromen,
vallen in 't verdriet.
Mijn blaadjes zij te zwart.
Mijn bloesem groeit niet meer

Mijn bloesempje is gestorven
en dat doet ontzettend zeer

Reacties

Populaire posts van deze blog

Psalm 16

Heer, God die altijd IS, vaak heb ik aangelopen achter mijn gedachten. Woorden, als waren ze mijn God. Nu dank ik U. Mijn lief, mijn troost, U geeft mij U zelf. U bent de beker waaruit ik drink. U bent het brood dat ik eet. 's Nachts en overdag verheugt heel mijn lichaam zich, verblijdt zich mijn geest. Door alles heen stel ik mij U voor ogen. U laat mij leven. In U gerustben ik geborgen. Het kwaad en zijn dreigen Gaan door uw trouw voorbij. Tot in uw Rijk mag mij hart wonen bij U.

mijn vleugels Jesaja 40:31

God, leer mij mijn vleugels gebruiken als 'k mij in de diepte bevind. Help mij om naar boven te stijgen zodat mijn geloof het toch wint! Bevrijd mij van angst voor de feiten waardoor mijn bestaan lijkt bepaald. Leer mij naar uw horizon kijken van waaruit uw licht mij bestraalt. dan zal ik mijn kracht nooit verliezen, al wee ik mij nog zo beknot. 't Geloof geeft mij adelaarsvleugels en tart elke speling van 't lot. God, blijf met uw kracht in mij werken, bepaal mij bij uw perspectief, zodat ik verruimd en verademd uw zuivere luchten doorklief