Doorgaan naar hoofdcontent

dieren gedicht deel 2...

De rups kruipt over loof en doorn
korte sprieten keuren alles
wat haar maag verdraagt
tot zij uit haar jas groeit

kaken malen in het pantser van de kop
zij hult zich in een rode pop

vier vleugels van geel en grijsbruin
loodsen haar voorbij een bries
een inktvlek siert de pijlstaart

zij warrelt rond een lamp
strijkt neer met kleefklauwen

straks is haar lied uit
wordt zij ijler dan damp

Reacties

Populaire posts van deze blog

Psalm 16

Heer, God die altijd IS, vaak heb ik aangelopen achter mijn gedachten. Woorden, als waren ze mijn God. Nu dank ik U. Mijn lief, mijn troost, U geeft mij U zelf. U bent de beker waaruit ik drink. U bent het brood dat ik eet. 's Nachts en overdag verheugt heel mijn lichaam zich, verblijdt zich mijn geest. Door alles heen stel ik mij U voor ogen. U laat mij leven. In U gerustben ik geborgen. Het kwaad en zijn dreigen Gaan door uw trouw voorbij. Tot in uw Rijk mag mij hart wonen bij U.

mijn vleugels Jesaja 40:31

God, leer mij mijn vleugels gebruiken als 'k mij in de diepte bevind. Help mij om naar boven te stijgen zodat mijn geloof het toch wint! Bevrijd mij van angst voor de feiten waardoor mijn bestaan lijkt bepaald. Leer mij naar uw horizon kijken van waaruit uw licht mij bestraalt. dan zal ik mijn kracht nooit verliezen, al wee ik mij nog zo beknot. 't Geloof geeft mij adelaarsvleugels en tart elke speling van 't lot. God, blijf met uw kracht in mij werken, bepaal mij bij uw perspectief, zodat ik verruimd en verademd uw zuivere luchten doorklief