jij bent de zon in mijn leven Esther de Bruijn

Is er een plekje hier op aarde, daar waar de zon altijd schijnt
Geen regen komt naar binnen, daar waar elke donkere wolk verdwijnt

Ik zit heel vaak te dromen, zal dit plekje echt bestaan
Daar waar je zorgen verdwijnen, daar zou ik heen willen gaan

Gelukkige momenten ken ik veel, maar verdrietige ook een paar
Die raken je gevoel echt aan, je verzetten wordt dan zwaar

Het neemt me mee en tilt me op, ver weg van redelijkheid en beter weten
Ik laat me meedeinen op die golf, misschien kan ik het daarna vergeten

En kom je dan heel even, weer terug bij je binnenste gevoel
Dan zit daarnaast de kracht, die levenslust, je uiteindelijke doel

Die zet je weer terug op aarde, zachtjes en voor je het merkt
Verstomd de pijn en komt de zon, die met elke straal je verdriet beperkt