Doorgaan naar hoofdcontent

hoe gaat het

cvs, fibro of ME. wat doe ik ermee
er is helemaal niets aan mij te zien
ben ik dan een aansteller misschien?

Moeheid en pijn is te meten, als men mij maar wil geloven.
maar velen weten mijn vlam van hoop al weer snel te doven
Niets te vinden op rontgen of in bloed.
Dus is het pyschisch! Dag.... het ga je goed!
Ja maar dokter, wat moet ik dan
ik weet alleen dat ik je niet kan helpen

Ik wil leven en werken als iedereen, maar mijn lichaam is als een vod
ik wil niet langer altijd op bed, maar na 10 minuten actie ben ik al kapot.
Ik heb zoveel geprobeerd en gedaan, zodat het maar beter met mij zal gaan.
En dan komt de dag... dat je naar de keuring mag gaan.

Deze ziektes bestaan niet! of ze zijn niet progressief!
Of u kunt vast nog wel wat werken, zeggen ze poeslief.
Pijn en moe tot op het bot en een lichaam van lood
en blijkbaar ook geen rechten. Heel soms ben je liever dood.

Nee, ik ben niet depressief! ik heb geschreven hoe het gaat.
Ik ken de Kunst van het Genieten en daarbij heb ik erg veel baat:
Genieten van de zon, van groei en bloei, de wonderen van natuur.
Van oprechtheid, warmte, vertrouwen, hoop, van een lach, zuiver en puur.

Reacties

Populaire posts van deze blog

christelijke gedichten deel 3...

Ik kan het niet geloven Is hij het wel? Hij is er, daarbovenKom kijken, snel Hij waakt over ons Hij is er voor ieder lot Diegene geeft niemand de bons Dat is god Hij kijkt niet blij Wat is er aan de hand? Hij stak zijn hand op en zei…. Oorlog hier, haat daar Vanwaar die oorlog om je heen? De wereld waken is al zwaar Waar gaat het heen? Hou op met stelen Hou met vechten Ga samen delen Iedereen heeft zijn of haar rechten Troost elkaar Geef elkaar de hand Het geeft een mooi gebaar En er is vrede in elk landGod is er altijd Help elkaar uit het vuur Je krijgt geen spijt Ook al duur het een uur

trouwerij gedichten deel 2...

Jij, jij bent mijn vrouw Al heel wat jaren in mijn leven De vrouw waar ik van hou Ons leven , ons leven in elkaar verweven Vaak kijk ik in je bruine ogen En streel ik door je haar Wat is de tijd gevlogen God” wat hou ik toch van haar Als ik je weg zie gaan Kijk je om ,daar gaat ze dan Ze heeft me toch zien staan In het begin de vlinders in mijn buik Het voelde voor mij zo vreemd Misschien net als Mozes, en de brandende doornstruik Een geschenk geven Waar je wat aan hebt Een geschenk voor jou Zonder dat je iets kwijt raakt in je leven Een geschenk omdat ik van je hou

Psalm 16

Heer, God die altijd IS, vaak heb ik aangelopen achter mijn gedachten. Woorden, als waren ze mijn God. Nu dank ik U. Mijn lief, mijn troost, U geeft mij U zelf. U bent de beker waaruit ik drink. U bent het brood dat ik eet. 's Nachts en overdag verheugt heel mijn lichaam zich, verblijdt zich mijn geest. Door alles heen stel ik mij U voor ogen. U laat mij leven. In U gerustben ik geborgen. Het kwaad en zijn dreigen Gaan door uw trouw voorbij. Tot in uw Rijk mag mij hart wonen bij U.