Doorgaan naar hoofdcontent

kaars in de wind

Vaarwel Engand's Roos
Moge je voor altijd in onze harten groeien
Je was de vanzelfsprekende gratie
Daar waar levens gescheiden werden
Je riep ons land op,
En troostte hen die leden.
Nu behoor je tot de hemel
En de sterren schrijven je naam.

En het lijkt me dat je je leven leefde
als een kaars in de wind
Nooit dovend bij zonsondergang
of bij regen
En je voetstappen zullen altijd afdalen hier
langs Englands groenste heuvels;
Je kaarsen zullen lang opgebrand zijn
voordat je legende zal eindigen.

Beminnelijkheid zijn we verloren;
Deze lege dagen zonder je glimlach.
Die fakkel zullen we altijd dragen
voor het gouden kind van onze natie
Zelfs als we proberen er niet aan te denken
brengt de werkelijkheid ons tot tranen
Al onze woorden kunnen niet uitdrukken
welke vreugde jij ons bracht gedurende jaren

En het lijkt me dat je je leven leefde
als een kaars in de wind
Nooit dovend bij zonsondergang
of bij regen
En je voetstappen zullen altijd afdalen hier
langs Englands groenste heuvels;
Je kaarsen zullen lang opgebrand zijn
voordat je legende zal eindigen.

Vaarwel Englands Roos
Moge je voor altijd in onze harten groeien
Je was de vanzelfsprekende gratie
Daar waar levens gescheiden werden
Vaarwel Engands Roos,
van een land, verloren zonder jouw bezieling
die de vleugels zullen missen van jouw medeleven
Meer nog dan je ooit zult weten.

En het lijkt me dat je je leven leefde
als een kaars in de wind
Nooit dovend bij zonsondergang
of bij regen
En je voetstappen zullen altijd afdalen hier
langs Englands groenste heuvels;
Je kaarsen zullen lang opgebrand zijn
voordat je legende zal eindigen

Reacties

Populaire posts van deze blog

christelijke gedichten deel 3...

Ik kan het niet geloven Is hij het wel? Hij is er, daarbovenKom kijken, snel Hij waakt over ons Hij is er voor ieder lot Diegene geeft niemand de bons Dat is god Hij kijkt niet blij Wat is er aan de hand? Hij stak zijn hand op en zei…. Oorlog hier, haat daar Vanwaar die oorlog om je heen? De wereld waken is al zwaar Waar gaat het heen? Hou op met stelen Hou met vechten Ga samen delen Iedereen heeft zijn of haar rechten Troost elkaar Geef elkaar de hand Het geeft een mooi gebaar En er is vrede in elk landGod is er altijd Help elkaar uit het vuur Je krijgt geen spijt Ook al duur het een uur

trouwerij gedichten deel 2...

Jij, jij bent mijn vrouw Al heel wat jaren in mijn leven De vrouw waar ik van hou Ons leven , ons leven in elkaar verweven Vaak kijk ik in je bruine ogen En streel ik door je haar Wat is de tijd gevlogen God” wat hou ik toch van haar Als ik je weg zie gaan Kijk je om ,daar gaat ze dan Ze heeft me toch zien staan In het begin de vlinders in mijn buik Het voelde voor mij zo vreemd Misschien net als Mozes, en de brandende doornstruik Een geschenk geven Waar je wat aan hebt Een geschenk voor jou Zonder dat je iets kwijt raakt in je leven Een geschenk omdat ik van je hou

Psalm 16

Heer, God die altijd IS, vaak heb ik aangelopen achter mijn gedachten. Woorden, als waren ze mijn God. Nu dank ik U. Mijn lief, mijn troost, U geeft mij U zelf. U bent de beker waaruit ik drink. U bent het brood dat ik eet. 's Nachts en overdag verheugt heel mijn lichaam zich, verblijdt zich mijn geest. Door alles heen stel ik mij U voor ogen. U laat mij leven. In U gerustben ik geborgen. Het kwaad en zijn dreigen Gaan door uw trouw voorbij. Tot in uw Rijk mag mij hart wonen bij U.