afsluiting hoofdstuk Esther de Bruijn

Vage beelden van liefdesmomenten flitsen ineens voorbij,
Het is alweer 3 maanden geleden dat ik koos voor mijzelf,
Dat ik koos voor een leven zonder jou aan mijn zijde,
Jij die me zoveel pijn hebt gedaan maar mij ook vaker verblijde,
en zovele vragen van waarom het zo allemaal moest zijn,
Het verdriet het slijt met de jaren,
Het boek heb ik kunnen sluiten,
En de zon schijnt weer in mijn leven,
Zodat ik mijn liefde aan iemand anders kan geven.