Doorgaan naar hoofdcontent

mijn mooiste gedicht

De Natuur

Ik heb de stof verlaten en iets groeiende geworden
En van iets groeiende doodgegaan en beest geworden,
En ‘t beest zijn verlaten en mens geworden
Waarom moet dan bang zijn voor dood?
In de volgende aanval ga ik dood van ‘t mens zijn
Om tot een engel te vliegen,
Van ‘t engel zijn, moet ik ook springen
-Alles is vergaand behalve Zijn woord en Zijn aanblik
Ik vlieg nog eens van engel,
Ik word datgene, die niet in illusie past

Reacties

Populaire posts van deze blog

Psalm 16

Heer, God die altijd IS, vaak heb ik aangelopen achter mijn gedachten. Woorden, als waren ze mijn God. Nu dank ik U. Mijn lief, mijn troost, U geeft mij U zelf. U bent de beker waaruit ik drink. U bent het brood dat ik eet. 's Nachts en overdag verheugt heel mijn lichaam zich, verblijdt zich mijn geest. Door alles heen stel ik mij U voor ogen. U laat mij leven. In U gerustben ik geborgen. Het kwaad en zijn dreigen Gaan door uw trouw voorbij. Tot in uw Rijk mag mij hart wonen bij U.

mijn vleugels Jesaja 40:31

God, leer mij mijn vleugels gebruiken als 'k mij in de diepte bevind. Help mij om naar boven te stijgen zodat mijn geloof het toch wint! Bevrijd mij van angst voor de feiten waardoor mijn bestaan lijkt bepaald. Leer mij naar uw horizon kijken van waaruit uw licht mij bestraalt. dan zal ik mijn kracht nooit verliezen, al wee ik mij nog zo beknot. 't Geloof geeft mij adelaarsvleugels en tart elke speling van 't lot. God, blijf met uw kracht in mij werken, bepaal mij bij uw perspectief, zodat ik verruimd en verademd uw zuivere luchten doorklief