Lentelied vol moed

het zoet geluk, dat in mij is
geeft zulk een vreemd geluid!
het lijkt wel, of mijn droefenis,
zoodra mijn vreugd zicht uit,

alsof een teere treurigheid
die zelf geen woorden heeft,
het zachte zingen begeleidt,
der vreugd, die in mij leeft.

de vreugd, die mij tot zingen drong,
klinkt nu zoo bang en droef,
dat ik mijjn woorden op mijn tong
als pure droefheid proef.

als smart, maar smart, die zoeter smaakt
dan zuivere blijdschap doet,
en mij zoo dwass gelukkig maakt.......
dat ik haast schreien moet.