one-ticket-to-heaven

Vage beelden van liefdesmomenten flitsen ineens voorbij, Het is alweer 3 maanden geleden dat ik koos voor mijzelf, Dat ik koos voor een leven zonder jou aan mijn zijde, Jij die me zoveel pijn hebt gedaan maar mij ook vaker verblijde, en zovele vragen van waarom het zo allemaal moest zijn, Het verdriet het slijt met de jaren, Het boek heb ik kunnen sluiten, En de zon schijnt weer in mijn leven, Zodat ik mijn liefde aan iemand anders kan geven.

met jou, mijn nachtvlinder wil ik dansen, wil ik zingen samen zijn in 't zachte licht van de maan ergens, heel ver uit ieders 't zicht. met jou, mijn nachtvlinder wil ik kussen, wil ik vrijen samen even uit 't zicht van de maan op deze aarde kus ik jouw lieve mond zo teder en licht. met jou, mijn nachtvlinder wil ik vliegen, wil ik fladderen door de zwoele zomernacht met mijn vleugels jou omarmen streel ik je lichaam lang en zacht. met jou, mijn nachtvlinder komt de nacht ten einde de vleugels lam gevlogen tot 't licht der morgenstond langzaam drijft de zon weer boven en als verliefde vlinder fluister ik: wel thuis, slaap zacht op naar een nieuwe nacht

een lege plek een groot gemis, een fijne herinnering is al wat er nog is. waar ben je nu vraag ik me af. 'k voel nog de liefde die jij me gaf. jou te kennen vond ik fijn, je los te laten dat doet pijn. ik zal je missen in dit leven en altijd om je blijven geven

wat zal 2008 me geven en vindt ik de liefde van mn leven? eenzaamheid staat in de top honderd wat me niet echt verwonderd, mensen kunnen niet veel meer verdragen dat gaat hun liefde vertragen ze gaan dan maar uit elkaar hij hier,zij daar laat 2008 worden wat je er van verwacht en dat t leven je toe lacht.

Een heel nieuw jaar dat staat te blinken als zonnelicht in kinderogen; een heel nieuw jaar waar wij op klinken, om moed en durf voor al ons pogen. Een jaar dat weer naar vrede vraagt en stil geluk graag wil behoeden; een jaar dat o zo graag vertraagt, geloven doet en licht vermoeden. Zo'n jaar wil ik je wensen, zingen alsof het allemaal iets doet: de kleinste mens met liefde' omringen en iedereen met vreugd gegroet!

Het oude jaar deot zijn oogjes toe. Kijk,ik toon je hoe. Maarik doe ze gauw weer open, want het nieuwe jaar komt aangelopen! Wat brengt het mee? Heb jij soms een idee? Nee? Geniet dan maar van alle dagen vrolijk zijn en niet te klagen! Ik hoef geen duur geschenk. Kan je raden waar ik aan denk? NEE,nee,geen oude frank of nieuwe cent maar heel gewoon dat jij er voor mji bent! Veel liefs en een gelukkig nieuwjaar.

Wat kun je doen met miljoenen euro's die straks aan vuurwerk zijn opgegaan hoeveel mensen had je daarmee kunnen helpen als iedereen eens dit jaar niet had meegedaan Ik zeg niet dat het geen mooi gezicht is al die mooie kleuren hoog in de lucht het plezier dat op die gezichten staat maar 'k zie ook een bang hondje op de vlucht met angst kijk ik 's morgens in de krant hoeveel slachtoffers het nu weer heeft gebracht 'k hoor in gedachten al weer de sirenes loeien op oudejaarsavond of in de nieuwjaarsnacht 'k moet opeens weer denken aan Enschede en aan de slachtoffers in mooi Volendam waar menigeen een geliefde verloor doordat de dood voor hen zo onverwacht kwam.

Gedicht lezenHome Plaatsen Op verzoek Disclaimer Mail Pagina gedicht lezen Het gedicht Geen amen Angstige ogen Alleen veder gaan Gebroken hart Je bent weggegaan Nachten gestreden Tegen de pijn Geprobeerd te worden Wat ik niet kan zijn Je nam mij om wie ik was Je gaf me weg om wie jij bent Nu kan ik je zeggen Dat jij me echt niet kent Vervaagd is mijn zicht Nooit meer samen Gebeden niet verhoord Nee dit keer geen amen

Daar op die heuvel Met een horizon Als achtergrond Kinderen hand in hand Een glimlach Vanuit het hart Kinderen dansen Stil verlang ik Naar het kind zijn Wetend dat het niet kan Gewoon even dromen Ja fluister, ik zacht Dans lieve kinderen Kinderen van de ondergaande zon

De hemel kleurt zich somber Alsof ze vertalen kan mijn verdriet Ineengedoken, handen voor mijn ogen Niemand mag het zien de pijn Angst overheerst diep van binnen Ik verloor alles, inclusief mezelf Nu zit ik hier, ziels alleen Bloed fluistert pijnlijke verhalen Ik keer mijn rug naar de mensen Het maakt me niks meer uit Nu kies ik eens voor mezelf Laat mijn enige wens in vervulling gaan Er vliegt een meeuw naar de horizon Een diep geluk zal ze vinden Niet langer meer vermoeid Er klinkt een zachte melodie … Ik ben gestorven

Verward en gebroken Staar is over het meer Witte zwanen Doorbreken Het spiegelende water Soms blijkt een herinnering Geen herinnering Maar een stil verlagen Zo verlang ik vandaag Alweer naar jou Een traan verraad het gemis Nee, ik kan je nog steeds niet vergeten

Levens moe, als gevallen regen druppels Huilt haar hart bittere tranen Geen hoop, geen morgen, nooit meer Stappen worden zwaarder Sneeen worden dieper en dieper Woorden worden geluidloos Afgesloten, eenzaam, alleen Levens moe, als de ondergaande zon Een mooi einde van een pijnlijke dag Wanneer de nacht zal volgen En de maan opduikt uit het niets Soms staart ze uren naar dat licht Kan ze enkel zachtjes huilen Troosteloos, uitzichtloos, hopeloos Levens moe, als gevallen bladeren Die langzaam hun kleur verliezen En zullen sterven, koud en kil Ieder mens zal ze vergeten Het meisje blijft altijd even stil staan Smeekt dat ze ook zo'n blad mag zijn Verwaterd, vergeten, vervaagd

Als ik tegen je praten kon Zal ik zeggen geef nooit op Als ik maar even kon vertellen Dat zelfs pijn zijn tijden kent En ja, wonden zullen helen Maar jij, waar ben jij nu? Of beter gezegd waar ben ik? Als jij er weer bent? Waar is dan het meisje Die dit alles hoopvol schrijft Wanneer het hart huilt Alles wat er dan nog over is Ben jij, jij zwart duister persoon Jij die angstig zoekt naar mesjes Jij meisje, met die enge gedachtes Het ergste is dan dat ik mezelf kwijt ben Het meisje met de vele maskers Misschien is dat wel de goede redenering Ik ben jou, wanneer ik zachtjes huil Maar ik haat jou, ik haat dat meisje Dus eigenlijk haat ik mezelf Ja, ik weet het, het klinkt vaag Op zo’n moment dat ik de controle verlies Dat jij, mij weer bent, en jij het kleine meisje Hard slaat en overneemt tot mijn andere ik Dan kan ik enkel keihard schreeuwen Red me van mijzelf Want ik wil nog niet opgeven!

Alsof ze praat met de wind En huilt samen met de maan Dansend met de eenzame vogels Gevallen, niet meer op kunnen staan Ineengedoken als een ballerina Die met haar laatste kracht Sierlijk en bewogen danst In het diepst van de nacht Zittend in een hoekje Armen om haar lichaam geslagen Zit ze snikkend en bevend te wachten Op haar laatste dagen Met een schepje en een steen Vlucht ze naar haar eigen graf Graaft met haar overgebleven krachten Met modder besmeurd,het is mijn straf In haar lichaam staat sorry gekrast Voor degene die haar missen zal Al zullen het er weinig zijn Ze liep namelijk al jaren in een dal De laatste stappen worden gezet Ze krast in de steen ik ben weggegaan Want ik ben een waardeloos schepsel Daaronder stond, ''liefs het meisje zonder naam'' .

Vergeet alle woorden die zijn gezegt Vergeet alle gebaren gelogen of oprecht Vergeet mijn daden en bovenal de pijn Vergeet mijn lach ik zal nooit gelukkig zijn Vergeet gewoon mij want ik zal weggaan Vergeet mijn gezicht maar bovenal mijn bestaan Ik zal nu niet liegen Ik zal eerlijk zijn hoor Het leven is een spel en ik, ik verloor...

Schuifelende voeten, zwaar gewicht Bedrogen, vergeten, veranderd, verplicht! Snakkend naar adem, het lukt niet meer Zelfs het hart dat klopt, doet zo zeer Kromme rug, een gebogen hoofd Verbannen, verslagen, uitgedoofd! Lege kamer, diepe zwarte nacht Kan niet meer, zegt ze zacht Knikkende knieën, laatste gebed Verloren, verdronken, verzet! Smekende handen, te moeilijk bestaan Ze schreeuwt, ik stop het is gedaan! Was dat wat je voelde beste vriendin?

IK zie jou daar zo spelen. Wat vorig jaar nog beertje en piet konijn was, is nu vervagen door blokken en auto's. Het is een leuk zicht en ik zou uren naar je kijken. Wat gaat de tijd toch snel. Je groeid toch zo snel en leert ook zo veel bij. Vorig jaar waren je woordjes beperkt tot mama en papa. En nu heb je al een hele woordenboek bijgeleerd. Straks ga je naar school en leer je nieuwe vriendjes kennen. En voor we het beseffen is er alweer een jaar voorbij gevlogen.

Lieve Sint , Dit jaar mag ik geen lijstje maken. Dit is een droevig jaartje, sint. Want ik verloor mijn beide ouders dus ik ben nu niet meer een kind. Als grote mensen ook een keertje een sinterklaaswens mogen doen , Dan wil ik heel graag een kadootje (het past alleen niet in mijn schoen.) Ik ga u nu mijn wens vertellen ... Wilt u me helpen, lieve Sint ? Ik wens een stem die zachtjes fluistert : “je hoeft niet meer te huilen , kind .”

Liefde is het leukste Het best wat er is Maar het is het enige Wat ik in mijn leven mis Niet dat is op zoek ben naar een leuke jongen Maar liefde is veel meer Dan zoenen, strelen tongen Liefde van je ouders Liefde van de mensen om je heen Dat is veel belangrijker dan jongens Dat is wat ik meen Dus zoek je leven niet alleen Op straat en in de kroeg Maar kijk eens om je heen Als je dit niet snapt Heeft jou gevoel voor liefde nog een lange weg voor de boeg

Liefde is mooi, liefde is hard. Liefde is vertrouwen, Liefde is wachten met smart. Liefde is in elkaar geloven, met elkaar door 't leven gaan. Liefde is vertrouwen hebben, altijd voor je partner klaar staan. Liefde is meer dan woorden, liefde is niet uit te leggen Liefde is een gevoel dat je moet delen, niet alleen die 4 woorden die je moet zeggen Liefde gaat haar eigen weg, ze is niet vast te knopen Liefde is zo en onberekenbaar ze heeft je zo bekropen Maar liefde is ook somber, zo eenzaam en zo klein. De liefde die tussen jou en mij bloeide, zal hierdoor nooit meer hetzelfde zijn. Gone so soon as she appeared...